Dirk Rodriguez
Personalia

Peter de Leeuw, aka “Mister South Africa”, blikt terug op 40 jaar Kaapervaring

Peter De Leeuw, belangrijkste invoerder van Kaapse wijn in ons land en ver daarbuiten, is niet bang van een podium. Op het jaarlijkse zomerfeest dat hij organiseert in zijn tuin, neemt hij graag de micro in de hand. Afwezigheid van plankenkoorts is echter geen toeval bij deze van geboorte Anderlechtenaar en voormalige theaterstudent. Nu nam hij ook samen met André Morgenthal de pen ter hand en een goede fotograaf (Henk van Cauwenbergh) onder de arm. Resultaat: Cape Winelands. Een schitterend boek over met smaak degusteren, uitgegeven door Stichting Kunstboek.

Voor de buitenwacht lijkt dit een eenvoudig verhaal. Vader de Leeuw begon eind jaren ’70 met de import van Kaapse wijn (Rust en Vrede), wat niet eenvoudig was, gelet op de boycot van Zuid-Afrikaanse producten, die samen eindigde met het apartheidsregime. Peter De Leeuw zette de zaak en het succesverhaal verder. Maar dat gebeurde niet zomaar, het werd een groter verhaal met een visie.

Peter De Leeuw wist als jongeling al wat werken was. Het hart van de familiale business was niet zozeer de wijnimport als wel het Anderlechtse hotel-restaurant Ravenstein van zijn ouders, waarin hij vanaf zijn 15de meedraaide. Intussen droomde hij van een ander leven: dat van acteur. Hij ging dan ook theaterstudies volgen aan het Conservatorium van Antwerpen.

Maar al snel bleek dat het niet eenvoudig was om als acteur aan de kost te komen en Peter keerde terug om te werken voor zijn ouders, in de wijnverkoop. Dat had natuurlijk ook een positieve zijde: hij was regelmatig voor langere periodes weg naar de Kaap en door het einde van de apartheid ging dat almaar vlotter. Hij profiteerde van de tijd die hij in de Kaap doorbracht om zijn wijnkennis bij te spijkeren met avondlessen.

Peter De Leeuw maakte een paar belangrijke strategische keuzes terwijl hij groeide in de wijnbusiness. Hij besloot om te specialiseren als invoerder en niet als cavist die een winkel houdt en zelf wat importeert en verkoopt in zijn restaurants, want intussen waren er bij het familiale patrimonium ook twee tennisclubs met clubrestaurant bijgekomen. “Dat betekent dat je een heel andere calculus moet voeren,” legt De Leeuw uit terwijl hij ons zijn boek presenteert, “Je moet je tevreden leren stellen met een kleine winstmarge, zodat er genoeg overblijft voor de verdelers en de horeca. Op korte termijn word je daar niet rijk van, maar als je grote volumes draait, efficiënt werkt en dat jaren volhoudt, bouw je iets moois op.”

Dat blijkt. Een collega-wijnjournalist riep hem uit tot een van drie invloedrijkste importeurs van het land. Het heeft hem ook toegelaten om een portefeuille uit te bouwen met topdomeinen zoals Almenkerk, Badenhorst, De Toren, Lismore, Meerlust, Rijk’s, Steenberg, Warwick en andere. En het heeft hem natuurlijk ook toegelaten een mooi boek uit te brengen. Het gaat niet enkel over prachtige wijndomeinen in de Kaap, maar ook over getalenteerde chefs. “Ik werkte als jongeman al in een restaurant en dus heb ik altijd al kunnen stelen met mijn ogen,” zegt De Leeuw daarover. “Dat doe ik nu nog graag wanneer ik ga eten in een toprestaurant. Maar ik hou niet alleen van toprestaurants. Ik ben een kind van de horeca en de liefde voor de horeca is altijd gebleven.”

Het boek is niet enkel een prachtig kijkboek met verbluffende foto’s, het is ook een gids voor wie droomt van een wijnreis naar de Kaap. De co-auteur, André Morgenthal wordt aangezien als de grondlegger van het lokale wijntoerisme. En het dient gezegd: de Kaap is een van de meest overweldigende wijnregio’s ter wereld, waar de wijn niet zomaar een van de sectoren is. De wijnsector stelt meer dan 200.000 Afrikanen te werk.

3 containers
De vele reizen en zakelijke contacten die Peter overhield aan 40 jaar wijnbusiness mondden uit in een blijvende liefde voor de horeca – daar waar het allemaal begon. “Ik ga nog altijd graag op restaurant, al is het maar om te stelen met de ogen. Van topchefs kun je altijd iets bijleren en ik leef me thuis graag uit als hobbykok. Vandaar dat Cape Winelands niet enkel over sublieme wijndomeinen gaat, maar ook over zalige brasserieën, restaurants en B&B’s.”

Het gesprek laat ons ook toe om over het onvermijdelijke te praten: de invloed van corona op de handel met Zuid-Afrika, een land dat de afgelopen maanden zelfs een tijd de export van wijn verbood.

Peter De Leeuw: “We hebben het probleem op drie manieren kunnen counteren. Om te beginnen heb ik een stock van 600.000 flessen waar je even mee verder kunt. Voor de Belgische markt had ik in november al 50 containers wijn voor 2020 besteld, en toen er een tekort dreigde, hebben we acties gevoerd met Europese wijnen, want de helft van de omzet draaien we tegenwoordig met wat ik noem ‘Europese wijnen die beantwoorden aan een Nieuwe wereldstijl.’ Wijnen die durven afwijken van het klassieke.”

Future-proof Onlinemodel
Een ander verhaal dat door corona werd aangezwengeld is dat van de online-handel. Om verdelers te ondersteunen wil Kaapwijn in de toekomst privé-bestellingen doorsluizen naar de dichtbijzijnde cavist. Verdelers van zijn wijnen krijgen dus klanten aangeboden zonder dat ze een verkoopsinspanning moeten leveren. “We gaan de consument direct beleveren, maar het geld gaat naar de dichtstbijzijnde cavist. Op die manier worden merken én handel beter ondersteund en kunnen we buitenlandse platforms het hoofd bieden,” aldus nog De Leeuw.

Alle info over merken en wijnhuizen van Kaapwijn Import De Leeuw: Kaapwijn (link)

Het boek Cape Winelands is te koop bij Standaard Boekhandel of online via stichting Kunstboek (link)