M. Vanel – D. Rodriguez
Diverse

Duitser Marc Almert mag zich dé sommelier van de sommeliers noemen

Zelden gezien: drie verrassende namen in de finale en alle drie verklaarden ze zich in de persconferentie achteraf perfect gelukkig met hun plaats!

Consternatie in de zaal toen na elkaar Piotr Pietras (Polen), vice-wereldkampioen David Biraud (Frankrijk) en als laatste ook topfavoriete Julie Dupouy (Ierland) het podium moesten verlaten: zij hadden het niet gehaald, de finale. Iulia Scavo (Roemenië) maakte in de halve finales een onzekere indruk, zij had zich intussen al bij de feiten neergelegd.

De drie finalisten dan: om te beginnen Nina Hjgaard Jensen (Denemarken), kersvers Beste sommelier van haar land en jongste deelneemster in Antwerpen, 26 jaar jong; Marc Almert, Beste Junior Sommelier van Duitsland 2015 en Gaggenau-laureaat 2016, maar verder geen grote adelbrieven en tenslotte Raimonds Tomsons, een naam die wel in de wandelgangen circuleerde omdat hij al Beste sommelier van Europa was geworden (2017).

De Duitser Almert haalde het. Om te beginnen omdat hij de meest ontspannen van de drie was. Er zat een zweempje humor in zijn presentatie en dat maakte hem ook tot lieveling van het publiek. Bleek dat hij zich het minst van de drie had voorbereid: “amper” 2 uur studie per dag. Toen men hem vroeg wat zijn geheime wapen was, zei hij: “Ik heb ooit nog toneelschool gevolgd!” Mark is amper 27 jaar oud en de op één na jongste winnaar ooit.

Men zou kunnen verwachten dat Raimonds Tomsons diep ontgoocheld was: hij was de enige met een internationaal palmares. Maar bleek van niet. “Ik kom uit Letland,” zei hij, “een erg klein landje. Ik zal op handen gedragen worden wanneer ik thuiskom: 3de van de wereld!”

Nina Hjgaard Jensen, klonk veel ambitieuzer. Ze zei: “Ik kom zeker terug, deze finaleplaats is mooi. Maar ik wil voor het hoogste gaan.”

En de rest? Enkel de 45 best geplaatsten werden genoemd. Antoine Lehebel mag best trots zijn. 10de op 69 en precies daar waar hij wou eindigen: bij de beste 10. Julie Dupouy eindigde slechts twee plaatsen hoger: 8ste. De Fransman met zijn supporters haalde slechts de 12de plaats. De Franse vlag verdween snel van het balkon van de Elisabethzaal.

De organisatie tenslotte: bravo William Wouters en zijn team. Bravo Belgische Sommeliersgilde die een budget van 950.000 euro rondkreeg en twee jaar lang met de voorbereiding bezig was, bravo Kris Lismont die zich ontpopte als oppersommelier, in staat om leiding te geven aan een heel leger van vrijwilligers. 9.000 glazen vervangen in 10 minuten: hij doet het.

En ja, we mogen hier best trots op zijn als land waar de internationale sommellerie het licht zag, in 1969, precies 50 jaar geleden.

Foto onder: Filipa Pato was zielsblij dat ze na twee jaar eindelijk haar man terug had!