D. Rodriguez – M. Vanel
Oenotoerisme

Titanic galadiner met opgediepte champagne uit 1907

Niet verwonderlijk dat een reisbureau op het idee kwam om hyperexclusieve cruise te organiseren met het originele menu en de wijn van die periode.

De Titanic serveerde in de 1ste klasse een hele stroom aan wijnen. Kan ook moeilijk anders: elke dag stonden er bij het diner 10 gangen op het menu. Naar verluidt vertrok de Titanic met een wijnkelder van ruim 12.000 flessen. Champagne was toen erg geliefd aan boord. Rode Bordeaux minder. Dat was te verklaren door het sediment van de toen nog ongefilterde wijn. De trillingen aan boord die veroorzaakt werden door de nog met stoom aangedreven motoren, maakten dat de rode wijn onklaar werd en bitter ging smaken. Gedegorgeerde champagne had daar helemaal geen last van en kon makkelijk gekoeld worden (met de ijsbergen in zicht).

Het Britse reisbureau Cookson Adventures is zo uitgekookt geweest om op een veiling enkele flessen champagne van een ander gezonken schip (flessen uit 1907) te kopen om daarrond een gala-diner (alias “laatste avondmaal van 14 april 1912”) te hercreëren dat in juli dit jaar zal plaatsvinden op een exclusieve cruise met als bestemming het wrak van de Titanic. Op het menu staan ondermeer Oesters, foie gras, geroosterde duif met Olga-consommé, filet mignon, … Misschien toch even wachten voor u uw slabbetje aantrekt: er is maar plaats voor 9 personen aan tafel… en de prijs is op aanvraag.

De champagne die geserveerd wordt is een Heidsieck ‘Gout’ 1907. Naar verluidt was dit ook de millésimé die toen op Oceaanstomer genuttigd werd. Voor alle duidelijkheid: deze Champagne is niet afkomstig van de Titanic zelf maar van een Zweedse schooner die zonk in 1916. Op de Titanic was Heidsieck wel een van de meest populaire merken.

Rondom en in het wrak, zo blijkt uit onderzoek (van marine-archeoloog Robert Ballard), liggen nog honderden ongeschonden flessen. De vraag is natuurlijk of ook de inhoud de tand des tijds overleefde. Uit ervaring weet men dat dit alle kanten opkan. De oceaanbodem bleek al vaker een uitstekende “kelder”: koele, constante temperaturen en geen licht. Flessen uit een ander wrak, dat van de RMS Republic (zonk in 1909, maar er waren nauwelijks slachtoffers), met daarbij Moët uit 1898, bleken in sommige gevallen sprankelend en wonderlijk lekker, in andere gevallen “vlak” en “onwelriekend”. Nog andere ervaringen spreken van “een absolute waardeloze, verzilte drank die smaakt naar krabbewater.” De toestand van de kurk blijkt van doorslaggevend belang.

Hoewel hij de kans had flessen mee te nemen, liet archeoloog Robert Ballard de flessen van de Titanic allemaal op de oceaanbodem liggen. “Zelfs één ervan meenemen had aangevoeld als een soort vzan grafschennis.” Op veilingen worden regelmatig flessen aangeboden die zogenaamd van de Titanic afkomstig zouden zijn. Maar er is geen enkel criterium om na te gaan of de veiler of veilinghuis de waarheid spreekt.

Bronnen/ Decanter.com en Pilcrow Magazine