Dirk Rodriguez
Diverse

Wijnboeken: bucketlist

Cadeautjestijd. Voor je het weet koop je de verkeerde fles wijn. Met een wijnboek is dat risico een pak kleiner. Neem nu het nieuw uitgebrachte "Bucklist voor een Wijnkenner"

We weten allemaal wel dat je geen wijnkenner wordt door boeken te lezen. Boekenwijsheid geldt maar zolang ze niet tegengesproken wordt door een nieuw boek of door wat je zelf gaandeweg opsteekt en al proevende ondervindt. Maar goede boeken geven wel zin om wijnkenner te worden. Ik ga trouwens akkoord met zij die beweren dat wijn niet iets is dat je gewoon maar drinkt. Een groot deel van het genot is intellectueel, ook al begrijpen we dat sommigen een hekel zullen hebben aan het woord.

Als ik je zeg: deze wijn is afkomstig van de frisse bergflanken van de Alto Adige en wordt daar gemaakt van een druif die bijna uitgestorven is, dan creëert dat een heel andere hersenactiviteit dan wanneer je zegt: dit is een wijntje dat ik om de hoek gekocht heb voor 7 euro – ook al hebben we het over dezelfde wijn. Bij het ontkurken gaan je speekselklieren zelfs anders werken. Wel, dat is hoe wijnkennis voor een extra dimensie zorgt.

Dus boeken en wijn: ja! En er ligt hier een nieuw boek voor ons: “Bucketlist voor een Wijnkenner” van auteur Peter Doomen die zich de laatste jaren ontwikkelt tot een serial wine writer: hij legt het ene ei na het andere. Dit nieuwe boek is een soort eigenzinnige “Wijn voor Dummies” die probeert de theorie te bannen. Het is meer een doe-boek, vandaar allicht “Bucketlist”. Toch vinden we dit een beetje een impertinente titel. Is een bucketlist niet iets persoonlijks? Puntje 6 uit de lijst luidt: “Verken referentieland Frankrijk” en als blijkt dat dit NIET symbolisch bedoeld wordt (via thematische proeverijen), maar dus letterlijk, dan weet je dat je over 30 jaar nog niet klaar bent. Ook puntje 14 zou ik niet meteen in mijn bucketlist zetten: “Maak een druivenstamboom.” Zo’n druivenstamboom is niet evident. Italië alleen al kent meer dan 400 belangrijke druivenrassen, wanneer dacht u eraan te beginnen? Dit zijn maar een paar opdrachten uit niveau 1 en er zijn 5 niveaus. Misschien moeten we dit boek dan ook niet benaderen als een to-do lijst, maar gewoon als een wijnboek. Daar valt wel wat voor te zeggen: leuk is bijvoorbeeld de interactieve intermezzo (test) om te bepalen waar je scoort op de schaal van avonturier / snob.

U maakt ook kennis met de verrassende stelling dat wijn met kurkstop gewoon rechtop mag bewaard worden, vanwege de dampdruk onder de kurk. Misschien klopt die stelling wel bij wijnen die maar enkel jaren bewaard worden, maar waarom het risico lopen met dure bewaarwijnen? Daar mag trouwens aan toegevoegd worden dat u er best rekening mee houdt dat een kurk na verloop van jaren sowieso uitdroogt in het midden van de stop en daar steevast afbreekt wanneer u een gewone kurkentrekker gebruikt. Dat heeft niets met snobisme te maken, maar alles met ervaring.

Na elk niveau volgt een test die wel leuk is om je geheugen te testen, maar die ook subjectieve vragen bevatten zoals “welke wijnglazen genieten je voorkeur”? Zoals in zovele handboeken worden de grote maten van wijnflessen beschreven en een van de do’s is: “Feest eens met een Jeroboam (vol champagne)”. Dat is een dubbele magnum of 3 liter fles. Dat kan leuke Instagrambeelden opleveren (voor snobs?), maar er is een vraag die mij al jaren op de lippen brandt en het is tevens de reden waarom ik alleen rode wijn in grote formaten koop: hoe koel je in hemelsnaam een fles van 3 liter? In een koelkast past zo’n jeroboam (met verzwaard glas) niet of je maakt er de glazen schappen van je koelkast mee stuk en je moet al een joekel van een ijsemmer in huis hebben om de klus met (een karrenvracht) ijsblokjes te klaren. Wel leuk als je een koelkamer in huis hebt, maar niet iedereen baat een restaurant of slagerij uit natuurlijk.

Gaandeweg merkt u dat dit boek niet alleen een doe-boek is. De auteur deelt graag zijn mening met jou. Zo heeft hij kritiek op de medailles en scores die je al eens op wijnflessen aantreft. Hij heeft gelijk dat de smaak van Parker, Bettane & Desseauve of Suckling niet noodzakelijk overeenstemt met de jouwe. En dat de ene concours de andere niet is. Maar zijn kritiek op de Concours Mondial van Brussel (CMB), die hij niet bij naam durft noemen, is misschien wat gratuit. Het gaat om een van de belangrijkste wedstrijden ter wereld, met meer dan 9.000 ingeschreven wijnstalen en meer dan 300 juryleden uit de hele wereld. De bewering van de auteur dat tot 10% van de ingeschreven wijnen de hoogste onderscheiding krijgt, klopt helemaal niet. Gemiddeld krijgen slechts 100 flessen een Grande Medaille d’Or: met andere woorden slechts 1,1% krijgt de hoogste bekroning op de Concours Mondial. Waarom zijn Concours zoals de CMB en Decanter succesvol en andere veel minder? Omdat de geloofwaardigheid en de impact op de wijnconsument boekdelen spreken, natuurlijk.

Tot slot nog deze goede raad, die we delen met de auteur: overdonder je gezelschap niet met je kennis. Ik zou zelfs zeggen, dring ze ook zo min mogelijk jouw wijnvoorkeur op: doe bij een feestje diverse stijlen van wijnen open, zodat ieder zijn meug kan vinden.

Op elk boek kan je aanmerkingen maken. Eerlijk: dit is een vrij volledig en ambitieus exemplaar, op de koop toe vrij luchtig geïllustreerd met frisse tekeningen. We missen maar één zaak in dit boek: een heldere index.

Peter Doomen, “Bucketlist voor een Wijnkenner”, ondertitel “Word een Wijnconnaisseur en geen Wijnsnob”, uitgeverij Manteau, 290 pp, ± €23