Dirk Rodriguez
Regio
Verslag van een oogst: Dappersveld-Woestijn
Beseffen de Belgen wel hoe uitzonderlijk deze oogst was? Zij die al een tijdje in het vak zitten zeker wel, bij de anderen zie je ongeloof in de ogen wanneer ik zeg dat we "zoiets" de volgende 10 jaar misschien niet meer meemaken. Op Dappersveld, wijngaard die in 2013 werd aangeplant, was de oogst een onwaarschijnlijke voltreffer. En dat ging als volgt in zijn werk

We horen Yannick Dehandschutter (cfr. Sir Kwinten, Beste Sommelier van België) nog zeggen dat er nu ook in Elingen nabij Gaasbeek een wijngaard werd aangeplant: Dappersveld. We schrijven 2013. De wijngaard groeide uit een samenwerking van Eric Geyssens en Yannick’s broer Sam Dehandschutter.

De tijd gaat snel, intussen is men al aan de vierde wijnoogst toe en het is een schitterende oogst, resultaat van een erg uitzonderlijke zomer. Pinot noir, de moeilijkst te telen druif ter wereld, ging blakend van gezondheid de oogstmandjes in.

Om 9 uur ’s ochtends werd er afgesproken met de vrijwilligers waaronder schrijver dezes. Omdat er mensen bij zijn (ook jongeren) die voor het eerst oogsten, wordt er eerst grondig gebriefd: waar je de trossen best afknipt, hoe je elkaar helpt, welke de onrijpe trossen zijn die je best laat hangen en belangrijk: hoe je de kwaliteit van een tros checkt en er de slechte druiven uithaalt met het snoeischaartje, de “secateur” in het wijnjargon.

De Pinot noir was niet alleen gezond, hij was ook overvloedig. Om de twee stokken een mandje vol. Wanneer ik zeg dat dit een onwaarschijnlijk goed oogstjaar is en dat we dit waarschijnlijk de volgende tien jaar waarschijnlijk niet meer gaan meemaken, bekijken de andere oogsters me met een blik vol ongeloof. Zo van ‘België is nu toch een wijnland met lange, warme zomers? Waarom zou dat plots veranderen?’

De Belgische wijngaarden schieten als paddenstoelen uit de grond. De FOD Economie heeft weet van 342 hectare wijngaarden. Maar is het ministerie wel van alles op de hoogte? In Elingen komt er bij Wijndomein Dappersveld-Woestijn volgend jaar weer een hectare extra in productie. De aanplant bestaat uit traditionele Franse druivenrassen zoals de Pinot noir, Riesling, Pinot blanc, Pinot gris, Chardonnay en Auxerrois. In totaal telt het domein nu 5 hectare, dat is niet meer “klein” te noemen. Soms vraag je je af: is die vruchtbare Pajotse grond wel geschikt voor wijnbouw? Eric en Sam vonden het antwoord in de namen uit de buurt: de belendende straat heet “Wijngaardstraat” en het perceel dat werd aangekocht heet “Wijngaardbos”. Onze voorouders wisten het dus al: dit is een terroir voor wijndruiven.

Op Wijndomein Dappersveld-Woestijn oogst men liefst in de ochtend. Waarom? Men streeft hier naar elegante wijnen met krokant fruit en een interessante zuurgraad. De frisheid van de ochtend vind je terug in de druiven en dus ook in de wijnen. Men oogst ook relatief vroeg in het seizoen: de blauwe Pinot noir midden september plukken, dat is nog vroeger dan op de meeste plaatsen in Bourgogne. Sam, wijngaardbeheerder op Dappersveld, kijkt in de refractometer die met het sap van de druif het suikergehalte kan meten en het overeenkomstige alcoholgehalte. Hij kijkt in de meter en zegt “11,8% alcohol”. Dat is aan de lage kant voor Pinot noir. Ter vergelijking: in Bourgogne oogst men aan 13% minimum. Maar op Dappersveld-Woestijn is het een bewuste keuze.

We schreven in het begin van dit verslag al dat de slechte druiven uit de trossen worden gehaald met de secateur. Vervolgens gaan de trossen in kleine mandjes zodat ze niet geplet raken en worden ze naar de vinificatiekelder gebracht met een kleine tractor.

Eens de druiven in de kelder belanden, worden ze nog eens gekeurd. Dat gebeurt op de trieertafel. De geplette of overrijpe druiven gaan eruit en enkel intacte trossen en druiven rollen door zwaartekracht in de kuipen waar ze ontdaan worden van de stelen. Deze stap wordt het “ontritsen” genoemd. Dat gebeurt op Dappersveld steevast wanneer men de Pinot noir voor “stille” wijn, dat betekent niet-mousserende wijn, gebruikt. Wanneer Pinot noir voor mousserende wijn wordt gebruikt, laat men de steeltjes eraan zitten. Steeltjes kunnen soms wel een groene en vegetale smaak geven, maar ze geven vooral ook extra frisheid en die is bij mousserende wijn erg welkom.

Sinds vorige oogst wordt op Dappersveld-Woestijn een deel van de most gereserveerd voor mousserende wijn. Daar is nu ook een aparte kelder voor ingericht. Volgend jaar komen de eerste bubbels op de markt. Er wordt een Cuvée ‘Blanc de Blancs’ verwacht, puur op basis van Chardonnay en een blend van Chardonnay en Auxerrois.

In de toekomst zal 60% van de druivenoogst naar mousserende wijn gaan. Deze “méthode traditionnelle” zal gelanceerd worden onder het label Wijndomein Dappersveld-Woestijn. Dit wijndomein is een joint-venture waarvoor Eric Geyssens en Sam Dehandschutter (respectievelijk links en rechts op de foto) de handen in elkaar hebben geslagen. De stille wijnen zullen onder twee verschillende labels verschijnen: Wijndomein Dappersveld enerzijds en Wijndomein Woestijn anderzijds. Daar is een goede reden voor: de terroirs van Dappersveld (in Elingen) en Wijndomein Woestijn (Gooik) zijn immers té verschillend en dat merk je in de stille monocépages = wijnen gemaakt van één enkel druivenras.